27 december 2011

Ondervoeding


Gisteren zag ik een te dikke baby op het spreekuur. Vandaag een meisje van 10 met ondervoeding. In ontwikkelingslanden komt ondervoeding vaak voor op een leeftijd van 1 tot 5 jaar. In Haiti komt het ook voor boven het 5e levensjaar. Iets wat zelden in andere landen gezien wordt...

26 december 2011

Te veel melk


Ik zie veel ondervoeding in Haiti, maar het kan ook net andersom. Vanmorgen met Petra op het spreekuur een 3 maanden oude baby gezien. Te dik door te veel melk (zowel borstvoeding als melkpoeder). Het shirtje geeft aan "chick magnet" of te wel aantrekkingskracht op meisjes.

24 december 2011

Kerst


Vanuit een zonnig Haiti wens ik iedereen fijne kerstdagen! Op de foto: v.l.n.r. Anne-Rose, Miriam en Lisa, dr. Petra en dr. A.

17 december 2011

cholera

En toen lag ik op bed met cholera... infuus vloeistoffen, ORS en rusten. Ik had het eerst niet in de gaten totdat ik de zeer herkenbare zoete geur van cholera rook. Ondertussen is het een week later en geniet ik van het verblijf van mijn vriendin en collega Petra.

12 december 2011

Nooit saai

Het werk in Passe Catabois kan je hele leven in beslag nemen, maar het is nooit saai. Gisteravond ging ik naar de badkamer en onderweg daar naartoe hoorde ik een broer (TBC) en een zus (18 jarige) ruzie maken. Het ging zover dat de zus haar broer met een mes wilde steken. Op het moment dat zij het mes uit haar rok toverde kon ik het afpakken. De broer staat bekend bij de politie om allerlei criminele handelingen, maar zijn zusje nog niet...

3 december 2011

Medisch studenten

Voor een aantal weken werken er bij ons 3 medisch studenten. Het zijn 3 amerikaanse jonge mannen die hun opleiding in Mexico volgen. Vandaag hebben zij geleerd hoe een bevalling wordt begeleid. Veel adrenaline en trillende handen. Erg leuk om hen het vak te leren!

25 november 2011

Jerta


Deze vrouw is al 2 maal bij ons opgenomen. Onverklaarbare ascites of te wel vocht in de buik. Aanprikken en het vocht laten aflopen, TB behandeling, plastabletten, hart medicatie. We hebben al van alles geprobeerd en niets baat........

18 november 2011

Burger-leger

Jaren geleden toen er een rebellen opstand was tijdens het weggaan van president Aristide, zijn er vele onrechtmatige dingen gebeurd. Het burger leger van Port de Paix heeft destijds het douane kantoor af laten branden, tevens heeft het zich schuldig gemaakt aan moorden, verkrachtingen en plunderingen. De leider van dit leger is sinds een aantal weken bij ons opgenomen in Passe Catabois voor de ziekte TBC. Ik vind het moeilijk te begrijpen dat deze jongeman het brein is achter dit leger. TBC heeft hem uitgemergeld, hij is stilletjes en hij is tevens opgenomen met zijn jongere zus die ook TBC heeft. Mensen kunnen hun leven veranderen...?

15 november 2011

kleine anekdote

Er wordt een man opgenomen met diarree en overgeven (geen cholera). We geven hem een infuus en terwijl ik de infuusfles wissel kijkt zijn vrouw zeer geinteresseerd naar de fles. "Mag ik die lege fles hebben?" vraagt ze. ..."en dan ook dat infuuslijntje erbij, dan kan ik de mensen in de buurt een darmspoeling geven..."

13 november 2011

Het gevecht tegen cholera.

De ziekte cholera kunnen we nu met bijna 100% overleving behandelen. Het zijn de mensen die de cholera-patienten verzorgen die ons het werk moeilijk maken. De overheid zegt dat 1 verzorger bij de patient mag blijven. We geven hen instrukties om verdere besmetting te voorkomen, het NL team heeft een kraan aangelegd bij de ingang van het ziekenhuis met schoon water, we werken dag en nacht en dan.... blijkt dat er 10 bezoekers de cholera kamer binnenkomen. We leggen nog een keer uit dat dit niet de bedoeling is wegens besmetting. We draaien ons om en ze doen het weer. In eerste instantie word je daar moe van, daarna word je boos en al je energie is weer op. Met geduld (zeer moelijk) leggen we weer uit hoe en wat met cholera. Ja dokter, ik begrijp het. Vind ik een verzorger van een cholera patient in de operatie kamer met zijn schoenen nog aan die ongetwijfeld cholera op de zolen heeft zitten. "ik kwam even helpen de brancard dragen..." Haitianen zijn lieve mensen, maar in het gebied van far-west Haiti, daar is nog veel ontwikkeling te gebeuren.

5 november 2011

Katelien en puppies


Dus zo is Katelien bij ons in het ziekenhuis. Katelien heeft geen moeder die voor haar zorgt, de puppies hebben ook geen moeder meer........ zo zorgen ze voor elkaar. Iets heel raars voor de Haitianen omdat honden het laagste wezen zijn op deze aarde. Voor ons nederlanders iets heel lief, toch?

tuinen planten


Overal in het gebied zien we mensen de tuinen omspitten en groenten planten zoals bonen en mais. Een prachtig gezicht maar wat een hard werken...

echo

Deze week hebben we sinds een jaar weer een echo-apparaat tot onze beschikking. Terwijl er een nederlands team keihard aan het werk is om het ziekenhuis verder af te bouwen, staan wij watertandend een echo te doen bij een jonge zwangere vrouw met bloedverlies. Ja, een voorliggende placenta dus keizersnee wordt gedaan. Eerder moesten we deze vrouwen voor een echo naar de stad sturen waarna we hen meestal niet meer terug zagen. Nu kunnen we het weer zelf doen met een super-de-luxe apparaat uit Nederland. En……… ook meteen aktie ondernemen, dus meer levens redden.

1 november 2011

hechtwond Anna


Ik was bezig in een opslagplaats voor tweedehands kleren uit Nederland, op zoek naar kleding voor 2 vrouwen die morgen langs zouden komen. Bezeer ik mijn voet aan een stuk betonijzer. Hechten dus. Esther en Willemijn waren net naar huis na een lange werkdag, dus de moed bij elkaar geraapt en mezelf gehecht. Haiti blijft een avontuur. Foto is toegevoegd op verzoek van mijn moeder....

24 oktober 2011

magie

Vandaag komt er een man op het spreekuur met steenpuisten. Een voodoo dokter had hem al behandeld: met zijn mond de puisten leeggezogen en op die manier geld, sleutels en andere dingen eruit gehaald. Ik was sprakeloos. Er zijn nog vele dingen die ik niet kan begrijpen.

22 oktober 2011

Vrouw


Het leven van een Haitiaan is niet makkelijk. Het leven van een Haitiaanse vrouw al helemaal niet. Zoals Marieta of te wel madam Jal, grootmoeder en kleine zakenvrouw. Kleinzoon op de arm, een zak met spullen op het hoofd en doorgaan met werken. Men zegt wel eens voor de grap: na de dood nooit terugkomen als ezel of vrouw in Haiti.

9 oktober 2011

kinderdorp

lk verblijf een tijdje in Port au Prince bij Hart voor Haiti, een projekt van Nederlandse afkomst. Gisteren met een 8 jarig meisje naar de orthopeed. Zij heeft enorme O-benen als gevolg van ondervoeding/vitamine tekort = rachitis. Alle kinderen zouden bij de geboorte een vitamine K injektie moeten krijgen als er een risiko is dat ze niet voldoende voeding krijgen, al dus de dokter vanuit zijn super moderne kliniek. Ik moest even bijkomen van deze ervaring met een hoogopgeleide en zeer vriendelijke dokter. Ben ik in Haiti? Op de terugweg komen we de president van Haiti tegen: 11 auto's begeleiden hem, wat een contrast in dit land.

7 oktober 2011

slapen

Ik ben bij Jojan in Port au Prince en slaap al bijna kontinu 4 dagen, zo moe ben ik van al het werk.

2 oktober 2011

tumor in het gelaat


Deze vrouw kennen we al langer. Ze is een tijd opgenomen geweest om de zwelling in haar gezicht te behandelen. We wisten niet wat de diagnose zou zijn: onsteking, tumor, TB. Na 2 weken zonder verandering hebben we haar ontslagen met medicijnen voor de pijn. Een maand later kwam ze voor controle in de kliniek met dit gruwelijke resultaat. Diagnose: een snel groeiende kwaadaardige tumor met een langzame pijnlijke dood. Op zulk soort momenten kom ik met de vraag "Waarom moet deze lieve arme vrouw nu net in Haiti geboren worden en niet in een land waar zij al vroegtijdig behandeld had kunnen worden?".

23 september 2011

Katelien


De cholera kamer is weer leeg en mijn energie is op…………. Ondertussen is Jacqueline weer terug in Nederland (wat een kei van een vrouw om mee te werken) en Willemijn is erbij gekomen om ons te helpen. We hebben een meisje Katelien opgenomen met ondervoeding en TBC in haar rug. Ze is 18 maanden, heeft het gewicht van een pasgeboren baby (3.5 kilo), heeft nog geen tanden, kan niet lopen en…………doet het wonderlijk goed op de behandeling. Op de foto zit zij met Willemijn naast een meisje met dezelfde leeftijd. Kijk naar hun benen!

9 september 2011

Veel cholera

Wat een drukke week.
We doen om de beurt nachtdienst maar dat houdt wel in dat je ook overdag werkt. Je raakt daardoor wat minder alert, vandaar het volgende geval.
Er komt een jonge man binnen met cholera en hij is erg slecht, infuus inbrengen lukt moeilijk en terwijl Jacqueline daar mee bezig is, krijgt hij een hartstilstand en wat doe je dan als arts?
Ja, beademen, als ik even bezig ben denk ik na, wat doe ik, bij een cholera patiënt mond op mond beademing? Helemaal fout en de anderen waarschuwen me nu ook. Wat nu, de mond maar spoelen met chloor dat is het enige wat helpt, zo gedaan. Dat doet zeer maar is wel doelmatig denk ik. Nu maar afwachten of ik besmet ben.
De man was zo slecht dat hij toch overleden is.
De begrafenis moet dan onder toezicht van de hoofden uit het dorp gebeuren, de familie mag het niet meer aanraken, maar bij deze man hebben ze het ontvoerd en meegnomen naar huis, hier komt weer veel meer ellende van. Straks komen er weer meer cholera patiënten. Soms is het moeilijk om ze bij te brengen wat er kan en niet kan.

31 augustus 2011

Cycloon


Voor een week na de cycloon geen internet verbinding.
Nou, ik dacht even dat het weer 2008 was. Een cycloon waait over Haiti. Veel regen en wind, rivieren die ver buiten hun oevers treden en vervolgens tuinen, dieren en mensen meenemen, vies drinkwater, gebroken waterleidingen en we wachten op de gevolgen: cholera, verwoeste huizen en mislukte oogsten die tot ondervoeding leiden. Een boom brak af en viel net nadat Jacqueline daar langs was gelopen. Even schrikken dus, maar verder is het goed met ons.
La Pointe.
Esther en Jacqueline gingen afgelopen vrijdag met HIV patiënten naar het ziekenhuis in La Pointe. Geen auto kunnen krijgen dus met de motor. 4 motoren met ieder 2 patienten en natuurlijk de 2 Hollandse verpleegkundigen op een motor.

14 augustus 2011

Lisa, Anne-Rose en Miriam.

Mijn 3 dochters zijn weer in Haiti. Opgehaald met de motor vanaf het vliegveld in Port de Paix (een landingsbaan waar de ezels en mensen worden weggestuurd zodra het vliegtuig te zien is). Tijdens de motorrit hadden de meiden de grootste lol onderweg en ze werden warm onthaald in Passe Catabois.

Ondervoeding



Ondervoeding is weer een groot probleem. Marasmus (hongerdood / akuut) en kwashiorkor (opgeblazen kinderen van het al heel lang niet goed eten). We hadden 5 jonge kinderen in de zelfde ruimte, waarvan er vanmorgen een jongetje van 2 jaar is overleden. Een dag erna dit meisje van 2. Elke keer breekt je hart als je dat meemaakt. Moeder is gebroken door verdriet en laat het kind alleen. Ik blijf erbij zitten tot de laatste adem is uitgeblazen, waarbij mensen langs komen met allerlei vragen die niets met het stervende kind te maken hebben. Probeer dan maar eens rustig te blijven. Ik heb dus vaak tot 10 geteld terwijl ik bij hun sterfbed was....

10 augustus 2011

Tja...




Dikke zwarte drap wordt uit de goten van de grote stad gehaald en op de straat midden tussen de marktvrouwen gedeponeerd. Ik vraag de man waarom? Zijn antwoord luidt dat het zo opgehaald wordt door een vrachtwagen. Tja, wij hebben het horloge, de Haitianen de tijd. Zo kan dat betekenen morgen, overmorgen of volgende week....

ijsblokken op straat






En nog steeds hebben we cholera. Waarom dan toch? Zie foto: ijsblokken worden letterlijk op de straat verkocht. Ijs om frisdranken te koelen en om te gebruiken als ijsblokjes in de drankjes. In de stad zie ik regelmatig mensen die overleden zijn aan cholera. Het is als een spookstad, mensen zijn verschrikkelijk bang maar denken niet na over hoe de cholera gestopt kan worden. In Passe Catabois hebben we 100% overlevingskans mits men op tijd in ons ziekenhuis kan komen.

Spoedkeizersnede



Ik kon bijna niet meer op mijn benen staan. In de vroege ochtend een doodgeboren baby uit een erg zieke moeder (cardiogene shock) die een uur later overlijdt. Na de kliniek een lang chirurgisch programma die rond half 6 ophoudt. Daarna zie ik een oudere zwangere, klein van gestalte en bekken, ze verliest vies vruchtwater en de baby is in slechte konditie. Ik bel Michael en Jacqueline voor een spoed keizersnede, Manette kan ik niet vinden dus ik doe de ruggeprik zelf en begin Michael te assisteren bij de operatie. De baby ligt in een aangezichtsligging en komt eruit met een gigantisch opgezet gezicht zonder ademhaling en pols. We schrikken er allemaal van. Ik verlaat de operatietafel om te reanimeren en uiteindelijk blijkt het jongetje het goed te doen. Zijn gezicht is de volgende ochtend weer normaal, behalve dan nog bont en blauw van het niet passen in het geboortekanaal.




31 juli 2011

weer cholera

Cholera en bevallingen. Ik doe niets anders dan infusen prikken en afschuwelijke bevallingen begeleiden. 3 baby's gereanimeerd, 2 hebben het overleefd. Een stuitbevalling waar het hoofd blijft hangen, een vacuum waar ik zo hard moest trekken dat ik van het bed zou vallen op de tegels als Jacqueline en Joanne me niet vast hielden. Een keizersnee op een HIV patiente waarbij de baby alsnog overlijd. De cholera zie ik nu met name bij jonge kinderen, wat emotioneel zwaarder is, maar tot nu toe geen doden. Wel in de stad Port de Paix, waar cholera als een storm door de stad heen gaat. Vele doden, geen infusievloeistoffen, een akelige situatie. Als mensen het kunnen halen qua tijd, dan komen ze naar ons toe voor hun cholera, maar ik hoor ook een verhaal van een zwangere die onderweg al overleed. De nachten zijn vermoeiend. Ik had zelfs 2 blanke Amerikanen in het ziekenhuis wegens cholera. Daar wordt ik dan toch iets zenuwachtiger van; ik zie dan al de krantenkoppen met "Amerikanen overlijden in Haitiaans ziekenhuis", maar gelukkig maken beiden het goed!

30 juli 2011

Odette


Odette was bij ons voor meer dan 3 maanden. TB en HIV. Ze was stervende, we gaven haar extra zuurstof gedurende de nacht omdat ze zo benauwd was………….en ze knapte op. Is gisteren met tranen in haar ogen naar huis gegaan, zo blij dat ze nog leeft. We vervolgen haar elke maand en zullen haar commanderende manier erg missen. Als mensen buiten het spreekuur kwamen terwijl ze niet erg ziek waren, dan stuurde zij hen naar huis. Ik had haar bijna een baan als beveiligingsbeambte gegeven, zo beschermde ze ons!

21 juli 2011

weekendje Bon Repos

Ik ben een weekendje weg met Jo Anne. Eerst met de bus van Port de Paix naar de hoofdstad van Haiti. Veel gelachen onderweg want je zit als haringen in een pot, de bus schut heen en weer zo hard rijdt de chauffeur, 1 plaspauze tussendoor terwijl iedereen kijkt en dan nog op een verkeerde plek uitstappen op advies van de medepassagiers. Maar we zijn er, in Bon Repos, een plaatsje vlakbij Port au Prince, waar meneer Johan Smoorenburg al jaren een projekt heeft. Bejaardenhuis, bakkerij, school, kinderopvang etc etc. We zijn er echt even uit!

17 juli 2011

maden


De meneer met de meer dan 250 wormen. Een wonder? Ik denk het wel. Meneer komt met een wond, verzaakt op tijd terug te komen voor controle en belandt hier in het ziekenhuis alwaar we bijna kokhalsend vele maden verwijderen. De wond wordt kleiner. Zal de man het dan toch overleven?

11 juli 2011

motor rijden

Ik rij al jaren motor, maar voor het eerst met een zieke patiente hangend op mijn rug en daarachter ook weer een vrouw. Het moest snel gebeuren want de patiente had een astma aanval waar ze bijna letterlijk in stikte. Uiteindelijk heeft ze het overleefd!

3 juli 2011

3 bezoekers


Deze 3 meiden zijn op dit moment in Passe Catabois aan het werk. Dr. Jessica, Janeska en Dr. Katia. Ze krijgen vele indrukken, met name van cholera want die komt weer meer voor. Alleen is het deze keer moeilijk om infuuszakken te krijgen. 4 dozen x 14 zakken in St Louis du Nord gevonden en dat is het… terwijl gemiddeld per patient 30 zakken worden gebruikt…….. onze voorraad wordt minder en we vrezen het ergste.

28 juni 2011

heet/koud

Het was koud vannacht! Overdag bloedheet, de nachten vaak ook, maar afgelopen nacht dus niet. Vandaag komt een Haitiaanse vriendin met haar zoontje voor opname en operatie. Op dit moment hebben we 3 gasten uit USA/Mexico. Twee jonge dokters die de tijd van hun leven hebben omdat ze veel zien en veel leren. Heerlijk om enthousiaste bezoekers te hebben.

24 juni 2011

Hitte en regen

Voor bijna een maand nu al weer: grote hitte afgewisseld met grote regenbuien. Vreselijk voor de was (gaat stinken), keukenkastjes (dikke laag schimmel) en ongedierte (schorpioenen, vogelspinnen (die met haren) en mieren).
Regen betekent wel minder mensen die voor medische hulp komen, maar dan natuurlijk de vraag waar ze dan blijven? Thuis overlijden?

19 juni 2011

en daar doen we het voor!



Een hele worsteling, met name voor de meisjes zelf, voor moeder, voor Jaqueline en voor Joanne. Maar het is gelukt!!! Kunt u nog de tweeling herinneren met ondervoeding bij 6 maanden? Na 2 maanden is dit het resultaat.

15 juni 2011

slechte dag

Gisteren was een slechte dag. Het overlijden van een 15 jarig meisje (vrij plotseling), het weglopen van 2 patienten (zij zagen het nut niet van TB behandeling...), het bevallen van een vrouw bij 5 maanden zwangerschap (waarvan de baarmoeder mond was dichtgehecht om dit juist te voorkomen maar de weeen zetten door), een vriendin die haar 9e kindje wederom tijdens de zwangerschap verliest (geen kinderen dus, maar 9 keer een doodgeboren kind) en dan nog die hitte!!! Precies was ik zeg: een slechte dag.

12 juni 2011

diploma uitreiking



Voor mij de eerste keer dat ik bij een Haitiaanse diploma uitreiking was. We begonnen veel later dan gepland (echt Haiti) maar het was het wel waard. Efnadège is nu gediplomeerd verpleegkundige!

11 juni 2011

angstige busreis

Met de bus van Port de Paix naar Port au Prince. In principe verloopt dat zonder problemen. Gisteren dus niet. Boze Haitiaanse mannen bestormden de bus, ze hadden stenen in hun handen, machetti's en prikten de banden lek. De bus werd dwars op de weg gezet zodat andere auto's er niet door konden. Politie en UN kwamen erbij om de mannen op te pakken. Achteraf waren ze boos om het niet krijgen van electriciteit. Klein landje, fantastische mensen maar snel de vlam in de pan.

7 juni 2011

Lapli / regen

Regen, regen, regen en modder. Eerst maanden zon en wind en stof, nu regen en modder. Te nat om in de tuin te werken om te zaaien. Haiti: het is alles of niets.

6 juni 2011

amputaties



Afgelopen week was een regenachtige week. Een ideale week om lichaamsdelen te amputeren. Minder warm, minder stank... Jacqueline amputeerde een teen en Esther amputeerde een onderbeen. Je kunt voorstellen wat een grappen we maakten over het lichaamsdeel dat verwijderd werd. Wat ermee te doen en wat vooral wat er niet mee te doen.

29 mei 2011

Hollandse tas


Midden tussen de Haitianen. Zo leven en werken we hier. En dan opeens zie je dit, zoals op de foto. Eerst krijg je het gevoel dat er iets niet klopt in het plaatje. Ik kijk nog eens en begin te lachen. Dan vraag ik de jonge vrouw of ik er een foto van mag maken..... die prompt denkt dat ik niet goed bij mijn hoofd ben om een foto van een tas te maken.

Stof weg?


Afgelopen week een moeizame internetverbinding. Maar het goede nieuws is dat we regen hadden, dus de stof is nu stukken minder. Op de foto is te zien wat een stofwolken we hadden en is beter te begrijpen hoe ver stof kan doordringen in huizen, klinieken, winkels etc. Ik ben nu in de stad Port de Paix en heb eindelijk een goede toegang tot het internet. Gisteren is een dierbare patiente van ons overleden. Zij had AIDS en TBC, maar we hadden allemaal de hoop dat ze uit dit diepe dal zou kunnen komen. Ondanks dat de Haitianen niet makkelijk hun tranen laten vloeien, heb ik dat dus wel gedaan. Misschien ben ik toch minder Haitiaans dan ik dacht?

21 mei 2011

De auto heeft een lekke pakking, maar als we bijvullen met olie dan kunnen we er nog mee rijden. Het heeft meerdere malen "geregend", een paar druppels en dan zijn de donkere wolken weer weg. Ondertussen stijgt de temperatuur en het stof zit tot in mijn oren. Nu net is een 17 jarig meisje bevallen. Het kindje was al overleden in de baarmoeder, waarschijnlijk door een te hoge bloeddruk. Het meisje reageerde met huilen, iets wat we niet echt gewend zijn van de harde Haitiaanse vrouwen.

19 mei 2011

vlaggendag

Jour de drapeau. Een nationale vrije dag, behalve voor de kliniek..... maar nadat het spreekuur klaar was zijn Jo Anne en ik met 3 Haitiaanse vrouwen naar de stad gegaan. Jo Anna reed, ook door de rivieren!, en we hebben met z'n allen heerlijk in een restaurant gegeten. Op de terugweg begon het stuur "raar" te doen en nu net zie ik dat er olie lekt. Morgen wil Jo Anne naar La Pointe gaan met Esther en een aantal patienten.... ik laat er iemand naar kijken maar ik vrees dat we een tap-tap moeten huren. Ik zet een kop koffie, check de ketel of er geen kakkelak in zit, kook het water en giet dat bij de koffiepoeder. Plop hoor ik, toch een grote kakkelak in mijn koffie. Een goed begin is het halve werk!

17 mei 2011

amputatie

Vandaag hebben wij, 4 Hollandse vrouwen en 2 Haitiaanse vrouwen, een amputatie gedaan voor een oudere man met veel pijn en een verrot been. De stank was niet te houden…. Maar we zijn allemaal wel erg blij dat hij nu van de pijn af is.

14 mei 2011

President Sweet Micky


Vandaag hebben we een nieuwe president. Naar mijn mening is er hoop, maar we wachten af. Nu net een gesprek achter de rug met een 31 jarige moeder van 3 kinderen. HIV positief en haar hoop is helemaal weg. Ze vertrouwde haar man maar nu valt haar hele leven in duigen. Ze wil er zelf een einde aanmaken... Verder hebben we een 6 maanden oude tweeling die na een maand nog precies hetzelfde is. Ondervoed en wil niet groeien. Op de foto Jacqueline met een van de meisjes.

10 mei 2011

Hitte en spanningen

Het leven in Passe Catabois is op het moment een beetje moeilijk. Veel patienten ziek, meerdere met onbegrijpelijk ziekten. 3 suikerziekte patienten met een enorm hoog glucose gehalte in het bloed. Ik merk dat we allemaal een beetje uitgeput raken. Maar waar haal je nieuwe energie vandaan?

8 mei 2011

AIDS


Afgelopen vrijdag met een auto vol AIDS en TB patienten naar het ziekenhuis in La Pointe gereden. Meer dan 5 uur moeten wachten op de dokter.... We kwamen met AZT remmers terug voor alle patienten, daar waren we erg blij mee! Jo Anne reed op de terugweg naar Passe Catabois. Geslaagde rit!

5 mei 2011

Mais


We zitten aardig vol met bedden. Gelukkig hebben we een soort reserve kamer. Een container omgebouwd tot patiëntenkamer. Bijnaam “pipo wagen”. Vandaag hadden we 2 kinderen met ieder een maiskorrel in het oor. De een moest zelfs onder narcodse geholpen worden zo pijnlijk was zijn oor. Zijn moeder bleek er al in geprikt te hebben…………

4 mei 2011

Odette


Odette. De jonge vrouw die al eens eerder op de weblog is verschenen. HIV en TB, maar in zo’n ver gevorderd stadium dat behandeling niet meer werkt. Vandaag hebben we haar aan de zuurstof gelegd. Nu kon ze eindelijk slapen, na een week rechtop zitten op bed. Dus vandaag hadden we een medium-intensive-care afdeling gecreëerd.

3 mei 2011

Regen??

Grote donkere wolken hangen over Passe Catabois. Zou het dan toch eindelijk gaan regenen? Op dit moment hebben we een grootmoeder, moeder en dochter opgenomen met cholera. Sommige mensn begrijpen niet hoe we cholera kunnen oplopen en wat er aan te doen is. In de stad neemt het aantal af, hier zien we dat nog niet..........

1 mei 2011

weekend


De engelse les in Port de Paix verliep zeer goed. De meeste studenten hadden nu een t-shirt aan met English Course erop bedrukt. Ze zijn enthousiast om te leren. Verder staat er een droge harde wind. Stof zit overal. Het is dat ik geen koelkast heb maar anders zou ik daar ook stof in vinden.

29 april 2011

...

Dr Michael is terug van vakantie en heeft de dienst overgenomen. Ik heb van 17 uur tot 6 uur geslapen, het klokje rond. Vandaag ga ik met Jo-Anne en Jacqueline naar Port de Paix. Infusie vloeistoffen ophalen bij het departement van gezondheid, een terminale patient opzoeken thuis en we nemen 2 patienten mee voor rontgen en echo onderzoek. Een drukke dag.....want we willen voordat de kliniek open gaat vanmiddag weer terug zijn.

27 april 2011

en toen was er weer cholera.

Op zondag schreef ik dat ik iemand de les had gelezen omdat de hele familie gezellig op ziekenbezoek kwam bij een cholera patientje. Nou vanmorgen kwam het eerste slachtoffertje hiervan binnen met cholera. Geen bloedvat te vinden. Uiteindelijk heb ik een botinfuus en Jo-Anne een infuus via een halsvat gegeven. We waren allebei flink onder de indruk van de toestand van dit 3 jarig jongetje. De vader van het gezin begrijpt nu goed wat ik probeerde uit te leggen afgelopen zondag. Daarnaast hebben we 3 andere gevallen van cholera. Allemaal uit een ander gebied.

26 april 2011

maandag

Weer een ouderwetse maandag. Het is bloedheet, bijna 100 mensen op het spreekuur. Een serieuze casus van een vrouw met bloedverlies en een torenhoge bloedarmoede, maar zij weigerde opgenomen te worden. In de middag Engelse les voor de mensen in Passe Catabois. Dit gaat even iets anders dan in de grote stad. Leerlingen in andere schoollokalen schreeuwen, zingen, etc. Ik kan er niet met mijn stem overheen komen, maar ach, dit is Haiti.

24 april 2011

weekend



Op de zaterdag ochtend van 7 tot 9 geef ik engelse les aan de mensen in Port de Paix. Ontzettend leuk om te doen en even niets medisch aan mijn hoofd. Nu net ben ik terug van een ritje Dubois om het voetbal team van Passe Catabois naar een uit-wedstrijd te brengen. Gebeurd niet vaak en het is even weer iets anders. We hebben een 2 jarig meisje met cholera opgenomen. Gezegd dat alleen de ouders erbij mochten. Blijkt de hele familie inclusief kinderen in de cholera kamer te zijn; gezellig op zieke bezoek. Toen ik klaar was met wat ik te zeggen had, was iedereen onder de indruk. Zelfs de blanke medische studenten. Het gebouw schudde nog net niet, maar ik was wel erg boos....

22 april 2011

hoofdtrauma


Dit meisje heeft ons flink bezig gehouden. Een week geleden is er iets gebeurd, maar niemand weet wat. Bril-hematoom, wonden in de mond, neus gezwollen en vol bloed, vaginaal bloedverlies. Ik zie haar woensdag voor het eerst en een dag later heeft zij een gigantische anemie, ze moet ergens bloeden, maar waar? Geen echo, geen X-ray. Ze heeft een bloedtransfusie nodig, maar in Haiti kost dat meestal dagen. Dus te laat. Ze glipt onder mijn vingers vandaan. Ik heb haar met de auto gisteren naar huis gebracht in Dubois (ver en geen goede weg). Ik wilde dat haar 4 jarig zoontje haar nog levend kon zien. Ze zal het geheim wat er daadwerkelijk heeft afgespeeld meenemen in het graf…………

21 april 2011

woensdag


Op de foto is een 3 maanden oude baby te zien met een forse anemie. Nog geen paar uur later was zij al overleden. Daarna verwees ik een 3 jaar oud meisje met overgeven en diarree naar het ziekenhuis in LaPointe. Ondanks dat zij infusen kreeg kwam ze er niet bovenop. We waren allemaal een beetje ontmoedigd. Toen kwam er een 16jarig meisje binnen met een hele grote zwangere buik. Tweeling? Te groot kind? Moeder was kort van gestalte dus zou een normale bevalling wel kunnen? We besloten om geen risiko te nemen en hebben dezelfde middag een keizersnee gedaan. Een jongen van zo'n 8 pond kwam uit de baarmoeder van dit jonge meisje. Moeder en zoon maken het goed. Heel moe om 9 uur naar bed gegaan, maar daarna er weer uit en de hele nacht niet meer geslapen. Morgen meer.....

20 april 2011

dinsdag

Gisteravond te moe om te schrijven... De dag begon met het schoonmaken van 2e en 3e graads brandwonden bij een 3 jarig meisje onder narcose. Daarna met Jacqueline met de auto naar de stad Port de Paix, want er zouden 3 medisch studenten en een amerikaans echtpaar komen. Jacqueline daar achtergelaten, want men weet nooit wanneer het vliegtuig landt en ik terug op de motor naar Passe Catabois om te werken. Tussen de operaties door belde ik Jacqueline. Geen spoor van het echtpaar. Port au Prince gebeld, nee ze stonden niet op de lijst. De 3 studenten waren inmiddels wel aangekomen, maar niemand die de auto terug naar PC kon rijden, behalve het echtpaar dat zou komen........ dus ik weer op de motor naar Port de Paix en hen opgehaald. Nou, total loss dus na zo'n dag. Het echtpaar komt waarschijnlijk vandaag.....zo hoorde ik later van een franse inwoner alhier. Ik zei: degajé ou, of te wel "doe je best".

18 april 2011

maandag

Het was een druk spreekuur met allerlei soorten patienten en ziekten. Meerdere mensen opgenomen. Van een machetti verwonding na een vechtpartij in de Domincaanse Republiek tot een tweeling van 6 maanden met het gewicht van een pasgeborene...... ik ben moe.

17 april 2011

Emotionele dag


Vanmorgen vroeg met een 26 jarige man (op een matras in de auto) en zijn moeder naar een ziekenhuis in Saint Louis du Nord gereden (3 uur heen). Onderweg zijn vrouw en dochtertje ontmoet, maar we moesten al snel weer door. Na een consult van de orthopeed (is een weekje in Haiti) blijkt de diagnose osteo-sarcoma. Botkanker, primair in de lies begonnen dus amputatie is geen oplossing. Na overleg de man thuis gebracht om zijn laatste weken (?) nog bij familie te kunnen zijn. Onderweg kreeg ik een telefoontje dat een baby van 4 maanden was overleden. Zijn moeder is met hartfalen na de bevalling bij ons opgenomen. Het kindje had diarree. Men bedacht om het kindje te laten aanraken door een "bone handler" om vervolgens in een laken te rollen zodat het weer beter kon worden. Het overleed erna.... het is zo moeilijk om oude Haitiaanse gebruiken te doorbreken.

16 april 2011

af en toe cholera



De periode met vele gevallen van Cholera is voorbij. Maar zo af en toe krijgen we nog wel een heftig geval te zien. Zoals deze man: hij had 55 zakken met infusie vloeistof nodig voordat hij weer gezond naar huis kon. Op de foto is een cholerabed te zien: een bed gemaakt van zeil en hout met een gat voor de "billen". Zo hoeven mensen niet uit bed........maar soms staat de emmer er niet recht onder....

15 april 2011

laatste maand


De laatste maand was een zeer woelige tijd, zowel op het werk als privé. In die periode heb ik ontdekt wat een bijzonder iemand JoJanneke is. Naar mijn gevoel kan zij het land Haiti weer op de goede weg krijgen. Ze is nu onderweg naar een ander land, verdriet voor ons, hoop voor anderen in het nieuwe land.

14 april 2011

HIV


Spreekuur, een vol operatie programma en dan een slecht nieuws gesprek. Iemand vertellen dat hij of zij AIDS heeft is altijd moeilijk. Vooral omdat de toekomst voor zulk soort patienten in Haiti er eigenlijk altijd zwart uit ziet. Vaak is HIV / AIDS gekombineerd met TB. Zoals Odette, een vrouw van 38 jaar. Ook voor haar ziet het leven er zonder hoop uit.

13 april 2011

Woensdag


We maken lange werkdagen. Vanmiddag kwamen we er achter dat de airconditioning het niet meer doet in de operatie kamer. Jaren heb ik in de hitte geopereerd, nu onder koelere temperaturen, maar om weer terug te gaan naar hoe het was..........dat is nog moeilijker dan iets helemaal niet gekend hebben! We zitten vol TB patienten. Ook een terminale AIDS patient en nog steeds de 3 jonge mannen waarvan we niet goed weten wat met hen te doen. Daarnaast komt mevrouw Kip met haar kuikens elke dag door de ziekenhuis gang lopen.

11 april 2011

eindelijk


Na meerdere weken zonder internet toegang probeerde ik in de stad Port de Paix te internetten. Geen verbinding...... terwijl ik mopper over dit alles gaat het werk gewoon door. Er is lange tijd geen regen gevallen, dieren gaan dood van de honger, mensen met ernstige ziektes worden opgenomen.....en ik klaag over internet?!?
Dit meisje van 18 heeft TB. Gelukkig slaat de behandeling aan. Maar op dit moment hebben we ook 3 jonge mannen met onduidelijke ziekten. Waren er maar meer mogelijkheden om te achterhalen wat er met hen aan de hand is. Maar nee, we zitten in Haiti. Roeien met de riemen die we hebben.

26 maart 2011

heet!

Het is bloedheet deze week. Blauwe lucht, geen wolkje te zien. Ik heb dienst maar het is redelijk rustig. Alleen een nieuwe cholera patient vandaag. Gisteren een jongetje van 18 maanden naar huis gestuurd met ernstige ondervoeding. Zo ernstig dat we hem niet meer konden redden. Ik wilde dat hij zijn moeder nog zou kunnen zien voordat hij zou overlijden. Ik denk dat hij dat nog net heeft kunnen doen.......

19 maart 2011

nasleep aardbeving


Ik loop door de straten van Port au Prince en ik kan moeilijk begrijpen hoe mensen doorgaan met het leven tussen de puinhopen en de half-afgebroken gebouwen van na de aardbeving. In mijn ogen ziet het er naaruit dat veel gebouwen op het punt van instorten staan, maar mensen leven en werken gewoon door alsof er niets aan de hand is. Zoals dit gebouw; marktvrouwen staan eronder spullen te verkopen. Voor mijn gevoel totdat het mis gaat......

18 maart 2011

Port au Prince


Ik ben voor een paar dagen in Port au Prince. Iedereen heeft het over de verkiezingen van aanstaande zondag. 2 kandidaten: een artiest/zanger (komt op voor de arme bevolking) en een vrouw (komt op voor de rijkere Haitianen). Terwijl ik doe wat ik moet doen in de stad, komt er een blanke vrouw naar me toe lopen. Ze vraagt of ik Anne-Marie heet. Het is Jacqueline uit Nederland die op doorreis is naar Passe Catabois. Incroyable! Niet te geloven! Ze maakt dankbaar gebruik van mijn laptop om naar huis te mailen.

11 maart 2011

Alleen in Haiti


Samen op de motor...... niet denken aan veiligheid.8 personen op een motor, waarvan de jongste nog een baby.

7 maart 2011

verjaardag Jan Jaap


Met plezier ben ik op bezoek geweest bij mijn neef Jan Jaap. Ik heb er van genoten!

3 maart 2011

de economie


De economie van Haiti draait op het werk van de martkvrouwen. Ze gaan met hun waren van dorp tot dorp. Te voet, met de ezel. Elke dag weer. Op de foto de verkoop van tweedehands kleding. Zonder de dagelijkse inspanning van deze vrouwen valt het grootste deel van de economie weg.

1 maart 2011

Miss Tonie - 2011


Ik begrijp nog niet hoe het allemaal zover is gekomen, maar vannacht hoorde ik dat de eerste Haitiaanse verpleekundige die met mij samenwerkte, is overleden. Haar moeder is net vorige maand overleden, haar broer ligt op sterven, haar zus van 38 jaar heeft een hersenbloeding gehad en lijkt een onbehandelbare bloedarmoede te hebben. Als ik Haitiaanse was dan zou ik denken dat een voodoo dokter een vloek op die familie heeft uitgesproken.......

26 februari 2011

2e hands kleding


De meeste kleding die we kunnen kopen is 2e hands kleding uit Florida. Zo zien we nogal eens grappige T-shirts. Bijvoorbeeld deze man, vader van een ondervoedde jongen van 5 jaar. Het is een shirt van Starbucks, een bekende Amerikaanse koffieketen. Zo zien we ook kleding van MacDonalds, terwijl Haiti een van de weinige landen is waar MacDonalds niet bestaat.

24 februari 2011

ezels



De ezel is het vervoermiddel voor de marktvrouwen. Ze krijgen weinig te eten, moeten ver lopen, zijn zwaar belast met marktwaar, zijn erg eigenwijs en niet te missen in het dagelijkse leven in Haiti. Soms proberen "buitenlanders" ook eens mee te doen, maar dat valt altijd tegen en onze achting voor de Haitianen stijgt.