27 december 2014

twee vriendinnen

Anna is oud TB patiente. We hebben de voetjes van haar 13 maanden oude zoontje geopereerd.

25 december 2014

Kerst

Kerst in Haiti. Geen kerstdienst. Geen kerstsfeer. Geen kerstmuziek. Wij wensen iedereen een GOEDE KERST. Geniet van deze tijd. Leef goed met elkaar.

23 december 2014

Lengteverschil.

Man en vrouw. Zij net iets te kort. Hij net iets te lang. Ik mag een foto maken.

20 december 2014

koud?

Het is niet koud want het is ongeveer 20 graden Celsius. En toch voelt het koud.Zo zie ik meer mensen met een jas en ook wij slapen onder een deken.

13 december 2014

In een rij.

Ik sta bij Natcom in de rij. Problemen met internet. Komt er een jongen binnen, ziet de rij niet en gaat helemaal vooraan staan. Sorry, ik kon mijn mond niet houden."U ziet de rij niet meneer? En u heeft nog wel zulke grote ogen (echt waar)". Als een Haitiaan zou kunnen blozen....maar hij ging wel netjes achter aan staan.

11 december 2014

Mijn kinderboeken.

In een privé badkamer bij het ziekenhuis staat een grote plastic opbergdoos voor mijn kinderboeken. De badkamer stonk nogal (wordt overdag gebruikt door al het personeel) dus ik begon te vegen, dweilen en de prullenbak leeg te gooien. Blijkt mijn kinderplakboek van TiTaTovenaar te zijn gebruikt als toiletpapier.............

10 december 2014

3 zevenmaand pasgeborenen?

Een rare dag. Ik ben met de 3 oudste dochters in de kliniek aan het werk. In totaal zagen we 3 zeer kleine baby's. Een tweeling en een eenling. Vandaag geboren bij 7 maanden zwangerschap. Veel te klein. Veel te lage lichaamstemperatuur. Snel onder de warme lampen van de OK-lamp. Dochters erbij zodat ik ook kliniek verder kon doen. Eerst de baby's uitkleden, onder de lamp, nieuwe kleertjes opwarmen en dan weer aankleden. De baby die Lisa bij zich "nam" overleed aan het einde van de ochtend. Moeilijk, maar dat hoort bij het leven. Lisa begreep het. "Ze is nu in de hemel, hè mam...........".

26 november 2014

Striae

Mijn dochters van 11 tot 13 jaar hebben opeens de volgende huidveranderingen. Striae (gescheurd onderhuids bindweefsel) op met name de bovenbenen. Er is geen sprake van plotseling gewichtstoename of gebruik van steroïden creme (wat zo veel gebruikt wordt in Haïti). Het blijft een raadsel.

16 november 2014

sinds WANNEER bent u ziek?

Zo vaak komen we het volgende probleem tegen in de kliniek. Als een doodzieke patient binnen wordt gedragen dan is één van onze eerste vragen hoe lang iemand al ziek is. Vaak is het antwoord een paar dagen. Dan begint het spel. "Een paar dagen kan niet, het moet langer zijn dat die persoon al ziek is". Antwoord: een week. "Nee, een week is nog te kort, het moet langer zijn". Na over en weer "onderhandelen" komen we achter de waarheid. Vaak is men al MAANDEN ziek, en is men ook al langs de voodoo dokter geweest en als het echt niet meer gaat, dan komen ze naar ons. Je moet het maar even weten.

11 november 2014

Mama, ik ben niet bang hoor.

Ik werk in het ziekenhuis en dochter Nana (4) is bij me want zij heeft vakantie van school. Er ligt een verlengsnoer op de grond voor werkzaamheden buiten het ziekenhuis. Nana zei al een paar keer tegen me "mama, ik ben niet bang hoor". Eindelijk begreep ik wat ze bedoelde. Ze zag het verlengsnoer aan als een slang.

8 november 2014

Waar ligt Haiti?

Tweemaal per week geef ik Engelse les op verzoek van de jongeren in Passe Catabois. Deze week kwamen we op een onderwerp waarvan ik dacht dat men dit al op school zou hebben gehad. Op de wereldkaart Haïti aanwijzen. Een aantal studenten wezen Zuid-Amerika aan. Anderen wezen Afrika aan. Niemand wist waar Haïti lag en toen ze het wel zagen zeiden ze: Wat een klein land!!

29 oktober 2014

14 jaar en moeder.............

Dit meisje van 2 jaar (en 7 kilo) komt met grootmoeder naar de kliniek. Sinds gisteren is het meisje in handen van grootmoeder. Met moeite komen we achter de waarheid dat moeder 14 jaar is, naar school gaat en daarbij het kind gewild of ongewild enorm verwaarloosd heeft. We hebben haar op energievolle produkten gezet en hopen dat we haar volgende week weer zien maar dan aan de beterende hand. EEN WEEK LATER IS ZIJ 1 KILO AANGEKOMEN!!

22 oktober 2014

Prototype TB patient

Vaak komt de gemiddelde TB patient zo binnen: mager, verzwakt, kan nauwelijks lopen. Meestal al maanden ziek. En toch vraagt regelmatig een patient aan ons al na een paar dagen opname en behandeling: "waarom ben ik nog niet beter?". Tja, dat kosst tijd, dus volhouden. Op de foto zijn de benen te zien, waarvan wij zeggen "pye alimet" of te wel lucifer benen. Aangezien TB patienten meestal voor 2 maanden worden opgenomen, leren we hen aardig goed kennen. Deze vrouw van de foto heeft nog nooit een man gehad. Dan koop ik er wel één voor je op de markt, zei ik tegen haar. Een grote glimlach komt op haar gezicht. Zo dollen we nogal eens af.

18 oktober 2014

Net zo oud als mijn dochters.

Dit 11 jarige meisje kwam op het spreekuur. Zij had een vervolg-afspraak een jaar geleden, maar kwam niet opdagen. En nu is zij al zo verzwakt dat ik haar nabije toekomst somber inzie. 11 jaar en geboren met HIV. Het komt hard aan als je zo'n meisje voor je hebt.

15 oktober 2014

Rat

Al een paar maanden heb ik een rat in huis. Voor mensen die zouden willen komen, ik woon NIET bij het gastenverblijf, wees niet bang. De rat komt 's avonds te voorschijn. Loopt gewoon voor mijn voeten. Drinkt nog net geen koffie met me mee, maar is erg brutaal en maakt een enorm lawaai 's nachts. Zelfs dochter Miriam werd door hem in haar vinger gebeten. Geen grap, het bloed spoot tot tegen de muur. Nederlands rattengif heeft hij gegeten, maar hij is niet dood te krijgen. Vandaag heb ik een rattenklem gekocht in Port de Paix. Raar hoe mensen kunnen veranderen. Vroeger zou ik al die manieren van ratten doden zielig gevonden hebben, nou, nu dus niet meer. Desnoods moet ik hem met mijn blote handen doden. Inderdaad, hoe mensen kunnen veranderen, of doet Haïti dat met ons?

12 oktober 2014

Benen.

Dunne benen. Dikke benen. Botafwijkingen aan de benen. Bloed-lymfe afwijkingen van de benen. Elke dag zien we een gevarieerd beeld van ziekten en aandoeningen.

13 september 2014

amputatie

3 dagen erna: Afgelopen nacht wordt ik om half 2 door de wachter geroepen voor een patient. Het gaat om een 10 (?) jarige jongen die met een bed naar het ziekenhuis is gedragen. Ik vraag aan de mensen die met hem mee gekomen zijn wat er aan de hand is. Ze kijken me aan alsof ik een andere taal spreek en uiteindelijk begint men uit te leggen dat zijn vader en moeder overleden zijn. Ik vraag het nog eens waarom men om half 2 ’s nachts komt met een jongen op een bed. Weer die vreemde blik. Ik vraag het hem zelf en ook hij zegt dat zijn vader en moeder er niet meer zijn. Het is donker, mijn zaklampje doet het niet meer zo goed en om dit onzinnige praten te stoppen vertel ik hen dat ze hem op een bed mogen leggen en dan zien we morgen ochtend bij daglicht wel weer verder. Dit doet men en terwijl ik de jongen bij een goede kamerverlichting zie, begrijp ik eindelijk wat er aan de hand is (letterlijk). Een week geleden gevallen uit een boom, daarbij zijn arm gebroken en door een lokale bottendokter te strak ingepakt. De arm was verrot en de stank was niet te houden. Om te voorkomen dat hij zou kunnen overlijden aan een opstijgend rottingsproces, hebben we de volgende ochtend meteen een bovenarmsamputatie uitgevoerd.

9 september 2014

Weer naar school.

In Haïti zijn de scholen weer open sinds 8 september. Maar desondanks gaan de leerlingen nog niet naar school, want er moet eerst betaald worden. Het gevolg is dat er minder geld is voor eten, waardoor al niet zo sterke kinderen meer vatbaar zijn voor ziekte en ondervoeding. Zoals dit 8 jarig meisje. Ik vervolg haar in de kliniek, maar ze staat op het randje van gezondheid en ziekte. Welke kant gaat zij op?

15 augustus 2014

Pijn en een nieuwtje.

Als je denkt dat je het niet meer aan kunt dan komt er een uitdaging om je gedachten te verzetten. Elke dag voel ik nog pijn in met name enkels en vingers, polsen en ellenbogen. Souvenir van de Chickun Gunya en ik vraag me af of het ooit helemaal weg zal gaan. En dan komt er een klein meisje op je levenspad. Een jonger zusje van oudste dochter Lisa. Moeder niet toerekeningsvatbaar, arm, meerdere mannen, een toekomst zonder hoop. Na veel nadenken en overleg met o.a. dochters Lisa, Anne-Rose en Miriam hebben we besloten om haar een andere toekomst te geven dan het spoor volgen van haar moeder. Ze heet Nana en zij is 4 jaar. Na een maand elke dag eten is dit het resultaat:

21 juli 2014

Ontmoedigd.

Elke dag pijn voelen. Voor Jacqueline al 2 maanden. Voor mij 5 weken. Gewrichtspijn, koorts, je oud voelen terwijl we eigenlijk nog best jong zijn. Toekomst? Zal de pijn weggaan? Sorry, maar beiden zijn we ontmoedigd door dit souvenir van Haïti: de Chickun Gunya.

13 juli 2014

En nog steeds........

En nog steeds zijn we niet 100% genezen. Gewrichtsklachten, koorts, geen eetlust. Allemaal dingen die het werken moeilijk maakt, maar we gaan door.

2 juli 2014

Een langer staartje dan gedacht.........

Chickun Gunya. Als het eenmaal in je lichaam is, dan kan men er nog lang last van hebben, helaas. Pijn in botten en gewrichten zorgen ervoor dat ik niet goed kan liggen 's nachts. Bij het opstaan doet het lichaam zo zeer dan je niet weet hoe je de dag door moet komen. Toch naar het werk. Door de manier van lopen ziet men al dat de Chickun Gunya in iemands lijf is. Schrijven gaat moeilijker. Staan bij opereren is een hele toestand. Geen eetlust. Nou en ga maar door. We hebben er allemaal last van en iedereen begrijpt de impact van de ziekte, maar wanneer is het helemaal weg? Totdat je weer geprikt wordt door zo'n mug? Of blijft het chronisch hangen? Echt, we hebben er allemaal zo'n genoeg van en toch moeten we ermee leren leven.

22 juni 2014

Beter.

Hallelujah. Ik ben er door. De ergste pijn is weg. De gewrichten van de handen zijn nog opgezet en mijn huid gaat er uitzien als een aardbei, zoals Jacqueline eerder al vermelde: rode en witte verheven delen. Klachten van Chickun Gunya kunnen tot 4 maanden erna nog aanwezig zijn, helaas.

18 juni 2014

Chickun Gunya zelf ervaren.

Tja, het was een kwestie van tijd. De ziekte Chickun Gunya komt meer richting het platteland. Mijn lichaam is pijnlijk. Alle gewrichten van tenen tot de nek zijn pijnlijk. Ik loop als een vrouw van 100 jaar oud. Het is me gelukt om toch een operatie uit te voeren, maar dat is dan ook te danken aan het team waar ik elke dag mee werk. Hoe meer rust je neemt, hoe meer de pijn. Je moet in beweging blijven...........ook al voel ik me erg oud.

7 juni 2014

Plas problemen

Veel mannen hebben een prostaat probleem in Haïti. Een minder aangename oplossing voor dit probleem is een urine catheter. Altijd wonderlijk hoe men hier mee omgaat. Het zakje wordt netjes opgevouwen in de broekzak gestopt. Dus minder goede alfoop, dus meer infecties.

3 juni 2014

Epidemie.

Een epidemie van zieke mensen met Chikun Gunya in Haiti. Een virus, familie van malaria en dengue, en bijna iedereen om ons heen loopt kreupel, ligt op bed of klaagt met reden over hoge koorts met enorme spier- en botpijnen. Het is niet afwachten of je het krijgt, het is afwachten wanneer je het krijgt. Mensen op straat, zowel jong als oud, lopen moeizaam alsof ze stokoud zijn, moeders dragen oudere kinderen omdat ze niet kunnen lopen. Een absurd beeld want het leven gaat door maar mensen vertonen dezelfde zichtbare klachten. Ik wacht af………….

29 mei 2014

Chikun Gunya in Haiti

Een nieuwe ziekte voor Haïti is de Chikun Gunya. Een virus dat hoge koorts veroorzaakt met enorme spierpijnen van het gehele lichaam. Het is een kwestie van tijd voordat iedereen het krijgt. Paracetamol en goed drinken is de behandeling. Sommigen gaan naar de Voodoo dokter en overleven de kruidenbehandeling aldaar niet............

23 mei 2014

Groene energie in Haiti.

En zo wordt reclame gemaakt voor groene energie (energie vert) in Haïti op Facebook. Grap? Het is in ieder geval werkelijkheid. Overal wordt stroom afgetapt indien er stroom is.

17 mei 2014

Zucht.

Zucht. We kunnen nog zo ons best doen, maar de meeste Haïtianen denken dit van een "blanke": Etazini is in principe Verenigde Staten maar alle blanken vallen hieronder. Ayiti is Haïti.

10 mei 2014

Tweedehands t-shirts.

Tweedehands kleding is overal te krijgen binnen Haïti. Maar dat mensen ook begrijpen wat erop staat, nee niet altijd.

7 mei 2014

Een rare situatie.

Een getrouwde man en lid van een voorname groepering in Passe Catabois komt me vragen of ik zijn vriendinnetje (ti-zami) kan zien op het spreekuur. Of ik dan ook een zwangerschapstest voor haar wil doen. Pfff, daar gaan we weer. Ja hoor, zeg ik volgzaam. Deze jonge vrouw komt inderdaad later bij me langs.....met de echtgenote van de man die met dit verzoek kwam. Ik praat met de echtgenote want ik weet niet of zij begrijpt wat er gaande is. Ja inderdaad, als de jonge vrouw zwanger is dan is haar man de vader van het kind. Ik voer de zwangerschapstest uit en praat met de jonge vrouw. Ze is niet op haar gemak en als zij inderdaad zwanger blijkt te zijn wordt zij zelfs verdrietig. (Note: in Haïti is er een voortdurende concurrentie onderling tussen vrouwen van dezelfde man, wie het eerst een kind voor deze man kan produceren). Maar deze jonge vrouw was verdrietig. Te vroeg zegt ze. Na het consult komt de getrouwde vrouw bij ons staan en vraagt om uitleg. Privacy?? Nee, niet in dit land. En, zegt ze, is ze zwanger? Ze is een beetje van haar stuk gebracht als ze verneemt dat er inderdaad sprake is van een zwangerschap. Uitleg: de man in kwestie is jaren geleden getrouwd met een oudere vrouw die al kinderen had. Doordat zij de menopauze al gepaseerd is kan zij geen kind voor hem produceren. In Haïti heeft de man recht op kinderen. Als een eigen vrouw geen kinderen kan krijgen dan is het in deze cultuur toegestaan om een andere vrouw "te proberen". De jaloersheid die volgt is een vernietigende faktor in zowel de relatie tussen man en vrouw èn naar de andere vrouw toe. Dat de getrouwde vrouw komt met de 2e vrouw, dat is zeer ongewoon. Waarom was zij verdrietig? Waarom vond zij het te vroeg? Misschien omdat de relatie nu wordt afgebroken? Ze is zwanger, dus de man heeft geen reden meer om bij haar langs te komen. Gevoelens? Nee, die stop je diep weg in Haïti.

5 mei 2014

Tabak

Er komt een 17 jarige jongen met een machetti wond van zijn hand. Hij was gestruikeld en had zichzelf daarbij verwond. Zijn grootmoeder thuis was zo geschrokken van het bloedverlies dat ze haar pruimtabak in de wond had gestopt en daarna een doek erom heen had gewikkeld. Het werkte. Ik heb wel eerst de wond goed schoon gemaakt en daarna kunnen hechten. Dus tabak is bloedvat vernauwend. Weer iets geleerd vandaag!

30 april 2014

Wennen aan de cultuur in Haiti.

Ik weet het. De Haitiaanse cultuur is zo anders dan de onze, maar dat betekent nog niet dat het beter is. Een collega van mij, al 10 jaar, blijkt opeens naar het buitenland te zijn vertrokken zonder iets te zeggen. Zij komt op een dag niet op het werk en dagen later hoor ik via roddels en uiteindelijk bevestigd door haar moeder, dat zij inderdaad niet meer terug komt. Daarnaast kom ik er vandaag achter dat de echtgenoot van een andere lieve collega van me een 2e vrouw erbij heeft. Net getrouwd, nog geen kinderen. Het gaat er nu om wie van de 2 vrouwen het eerst een kind krijgt van deze man. Die vrouw heeft dan meer status dan de andere. Nou, probeer maar eens onder hoge druk zwanger te worden. Excuses voor mijn woorden, maar castratie is beter op z'n plaats.

18 april 2014

Eindelijk weekend.

Het was een drukke week met rare gevallen. Een jongetje van 5 jaar had onbekende medicijnen van een buurman ingeslikt. Was in coma, maar kwam na een dag weer bij. Een vrouw met een wond aan haar lip, herkenbaar als een bijtwond van een mens. Had ze niet willen zeggen maar het was overduidelijk. Groot drama, probeerde van alles om een rechtzaak te krijgen zodat er schadevergoeding zou worden betaald. Veel dysenterie. Een HIV patient die niet behandeld wil worden maar doorgaat met vrouwen versieren. Ik ben BLIJ dat het weekend is. Mijn dochters zijn in Nederland en morgen kan ik hen zien op de Skype. Yeah!

12 april 2014

Niets aan te doen.

Deze 24 jarige man heeft sinds 2 maanden een tumor in zijn mond. Snelgroeiend. Geen behandeling in Haïti.

8 april 2014

Een uitdaging...?!

Deze jonge vrouw komt van ver. Zij heeft een jaar geleden een motorongeluk gehad met dit als gevolg. Het rechter ooglid kan niet meer dicht en we gaan proberen dit te veranderen met behulp van een operatieve ingreep. Een uitdaging. De eerste keer voor ons. Als het goed is komt zij vandaag voor opname. Dieunise kwam inderdaad voor opname. Operatie is uitgevoerd. Skingraft / huidtransplantatie is verricht. Nu afwachten hoe het heelt.
En dit is erna met zus en moeder. Een zeer tevreden patiente ondanks het niet perfekte resultaat. Zij bedekt haar gelaat niet meer, een hele stap vooruit. Zus en moeder zijn ook erg blij.

3 april 2014

Angeline

Een 8 jarig meisje uit een gezin met te veel kinderen, geen werk, geen eten en een verlamde vader die tot mijn grote ergernis nog steeds kinderen verwekt. Uiteindelijk is Angeline bij een jonge vrouw in huis terecht gekomen, weliswaar als hulpje (restavek / huis-slaafje) maar met een wonderlijk resultaat. Een prachtig Haitiaans meisje met een uitstekende gezondheid ondanks de hartverscheurende familie-omstandigheden.

1 april 2014

Pepermunt

Mieren zijn hier overal in Haïti. Laat per ongeluk iets buiten de koelkast of niet in een goed afsluitbare pot en de mieren zijn er als de kippen bij. Zo ook met pepermunt..........

26 maart 2014

Een dankbare patient.

Gelukkig werken we tot nu toe in een omgeving waarin we zelf kunnen bepalen hoe we de mensen kunnen helpen. Zoals deze oudere man. Hij kreeg een liesbreuk operatie zonder te hoeven betalen en komt een aantal weken later terug met eieren. Kan dat? Is dat gezien het projekt wel reeel? Velen zullen zeggen van niet. Maar voor mij geeft zo'n klein moment van dankbaarheid mij zo'n enorme energie boost dat ik er weer helemaal tegen aan kan gaan. NB. De beslissing tot opereren was makkelijk. Een ingeklemde liesbreuk kost veel meer materiaal dan een geplande operatie.

22 maart 2014

TB neemt toe in Haiti deel 2.

Dit verhaal kent u al. Nu het resultaat: Let op, het is hetzelfde meisje!

12 jaar, 18 kilo, tuberculose. Haar vader is 3 jaar geleden overleden. Moeder is verantwoordelijk voor 8 kinderen. Ondervoeding, ziek, afvallen, koorts, hoesten.


Tuberculose (TBC of TB) komt steeds meer voor in Haiti. Behandeling is eenvoudig maar ik heb het gevoel dat wij meer de urgentie van een goede behandeling inzien dan de patiënten zelf. Vaak betekent het 2 maanden opname, DOT behandeling (met eigen ogen zien dat de pillen geslikt worden) en daarna 4 maanden naar huis met pillen. Niet innemen betekent zieker worden en uiteindelijk er aan dood gaan. Voordat men overlijdt, worden de mensen in de omgeving ook geïnfecteerd (99% is open TB), zij worden ziek etc.


Ook al ziet men het enorme verschil na 2 maanden behandeling (men loopt beter, meer energie, meer zin in dingen doen, betere eetlust, meer plezier hebben) toch zien we regelmatig dan men niet meer terugkomt voor vervolg afspraken. Er zijn geen adressen om hen op te zoeken (en geen tijd) en telefoonnummers kloppen vaak niet.  Al met al betekent het dat als de patient niet terugkomt, wij hen niet meer kunnen vinden en dit is ten nadele zeer bevorderlijk voor het groeiende aantal TB patiënten.


Wat kunnen we doen? 6 maanden opname? Maar alle patiënten 6 maanden opnemen, waar halen we de bedden vandaan? Meer thuis de mensen begeleiden, maar elke dag controleren of zij pillen innemen kan niet. Familie is vaak te zacht en zal de patient niet forceren de pillen in te nemen.


Dit 12 jarige meisje heeft alleen haar moeder. Moeder kan niet de 7 andere kinderen thuis alleen laten om het mogelijk te maken dat dit meisje wordt opgenomen. Oma is overleden, er zijn geen andere familieleden in huis. Dus na veel beraad heb ik hen medicijnen voor thuis gegeven, maar neemt zij ze in? Moet ik haar in huis nemen en zelf begeleiden, want we spelen met een mensenleven. Maar mijn dochters lopen dan ook risiko en we moeten niet te persoonlijk worden met de patiënten, toch?


TB is een groeiend probleem binnen Haiti. En zo lang de Haitianen zelf niet beseffen hoe belangrijk een goede behandeling is, blijft het een groeiende doodsoorzaak voor Haitianen van elke leeftijd.

20 maart 2014

Hygienisch?

Een verkoopkraampje vlak bij een open riool. Na een heel cholera tijdperk heeft men het nog steeds niet geleerd. Waar moet je ook beginnen?

18 maart 2014

Rasta?

Deze suikerpatiënt komt op het spreekuur. Ik dacht dat hij zijn haar ingevlochten had, maar bij nader inzien blijkt hij een bulldog skin te hebben, huidplooien die in de huid blijven staan. Dus geen rasta, maar naar eigen zeggen "een natuurlijke haardracht". Rasta's worden in Haïti nog steeds gezien als niet-te-vertrouwen personen.

14 maart 2014

Een alternatieve aanpak bij een liesbreuk.

Deze oudere man heeft een tijdelijke oplossing gevonden voor zijn liesbreuk. Hij moet alleen oppassen dat de liesbreuk niet geklemd raakt door dit ding. Ik heb hem voorgesteld een operatie te doen, zelfs zonder betaling, maar hij kwam niet opdagen. Vond de alternatieve aanpak zeker makkelijker.....met name met douchen............

13 maart 2014

Haast.

Een vrouw met haar vriendin komen van het eiland La Tortue (de schildpad) naar de kliniek hier. Een lange reis per boot en motor. Terwijl ik aan het nadenken ben over haar klachten en de mogelijke behandeling, zegt ze: "Dokter, ik heb haast hoor, want ik moet de boot terug wel kunnen halen."

11 maart 2014

Dood.

Er komt een vader met zijn 1 maand oude zoon op het spreekuur. Zonder dat hij het besefte was het kindje onderweg naar de kliniek al overleden. Ik moest het hem uitleggen. Reden van overlijden is niet duidelijk, zorgen over een begrafenis wel.

5 maart 2014

Ondervoeding

Een baby van 9 maanden (links) en een baby van 6 maanden. Wat een verschil in gewicht, kleur en ontwikkeling. Er heerst op het moment een grote droogte en hongersnood. Dieren gaan dood, kinderen en ouderen uiteindelijk ook. Een vreselijke situatie.

2 maart 2014

Borst operatie.

Een 16 jarig meisje komt op het spreekuur. Haar rechterborst is veel groter dan haar linker borst. Op het moment dat ik haar vertel dat een operatie de behandeling is, begint ze te huilen en is niet meer te stoppen. Met haar tante overlegd en besloten om dezelfde dag nog de ingreep te doen. Een enorme tumor (goedaardig) komt te voorschijn en binnen 15 minuten is de operatie zonder complicaties afgerond. Wat was zij blij achteraf.

27 februari 2014

Echo

Er komt een modern jong echtpaar met een 2 maanden oude baby op het spreekuur. De trotse vader zegt: "Dokter, herkent u de baby? U heeft een echo gemaakt bij mijn vrouw toen ze zwanger was.........".  Alleen al het idee dat men een baby kan herkennen van een echo voor de geboorte. Laat staan dat zo'n modern stel dit ook echt denkt.

24 februari 2014

Littekens










Een 16 jarig meisje. Zij had last van haar hoofd en men dacht dat een kruidenmengsel van de voodoo dokter dit zou kunnen behandelen. Echter, het middel brandde in haar huid. De littekens zullen haar hier altijd aan herinneren.









Sorry voor de foto. Blogger werkt niet meer zoals vroeger, althans hier in Haïti.











18 februari 2014

Gezondheidsverklaring.

Er komt een man bij de dokter voor een medische keuring. Deze verklaring hebben de meeste leraren jaarlijks nodig voor hun werk.
Soms sturen ze iemand anders voor de verklaring, maar hoe doe ik dan lichamelijk onderzoek?
Soms komen ze met de identiteitskaart van een ander en willen die naam gebruiken voor hun eigen keuring. Toen ik bij een vrouw tijdens de keuring vroeg waar zij geboren was, keek ze eerst op de identiteitskaart en zei toen wat haar geboorteplaats was.

Deze man werd goedgekeurd maar kwam achteraf terug, want zijn ogen waren toch niet zo goed. Ik legde hem uit dat als ik dat zou vermelden op de verklaring dat men misschien wel eens zou kunnen besluiten dat hij niet meer mag werken. Hij begreep het niet. Ik nog eens uitgelegd. Nou vooruit maar, was zijn reactie. Tja, waar doe je het voor??

15 februari 2014

14 tenen.

Jongetje van 2 maanden komt op het spreekuur met zijn moeder. Hij heeft 7 tenen aan elke voet. Moeder Anna, een oud TB-patiente, vindt het verschrikkelijk. Na zijn 1e levensjaar kunnen we een operatie plannen voor hem. De buitenste tenen verwijderen en dan blijft er een mooie voet achter.

12 februari 2014

En wat doe je dan?

Directeur van een school, afgevaardigde van de staat in ons dorp, voorbeeld voor de mensen om ons heen. Getrouwd met een voudou-dokteres die gesteriliseerd is. Komt bij me langs voor condooms. Tja, wat doe je dan? Eerst met hem bespreken, de les lezen òf discussie vermijden en gewoon geven. Ik heb voor het laatste gekozen, sorry.

8 februari 2014

Schoenen van het merk TOMS

Not for resale. Het staat er duidelijk in. En toch worden ze overal verkocht in Haïti.