3 december 2016

Na de brand.

Het is een vreemde periode in het jaar. Meer dan 2 maanden elke dag regen. Dus geen school voor de twee jongste meisjes. Daarnaast onbegaanbare wegen waardoor weinig patiënten de kliniek kunnen bezoeken. Dr Lourens zag een lepra patiënt hetgeen voor mij de eerste keer was in 15 jaar.
Door de hoge vochtigheid en weinig zon is er schimmel in huis. Op de kasten, in de kasten, in de kleren..........






                                                          Met toestemming geplaatst.

29 oktober 2016

Brand

Woensdag ochtend om 4 uur schreeuwde de wachter "BRAND".
Het was aardedonker en de eerste 10 minuten was ik in grote paniek. Ik zag een groot rood vuur.
Ik kon per telefoon niemand van de andere Nederlanders bereiken.

Bij aankomst in het ziekenhuis hoorde ik mensen gillen en schreeuwen. Alle bedden waren letterlijk naar buiten gesmeten, stukken afgebroken en matrassen lagen ergens anders. Toen de menigte mijn spreekkamer binnen wilde gaan om alles naar buiten te gooien, toen kwam ik tot bezinning en al mijn paniek was weg.
"Water hebben we nodig" , zei ik. "Water om het vuur te doven". Ervaring is dat bij brand alles tot de grond afbrandt vandaar dat men alles naar buiten wil gooien.

De wachter meneer Jal (die man is goud waard) was al op het dak van het ziekenhuis om te proberen de brandende wachtkamer van het ziekenhuis te scheiden.

Ik liep met een grote plastik bak al biddend door het ziekenhuis heen. Rook maakte het beangstigend maar ik had geen paniek meer. Oorspiegel, stethoscopen, bloeddrukmeter, narcose en zwangerschaps middelen en instrumentarium pakte ik in en die bak goed opgeborgen voor later.

Daarna naar buiten en 2 personen op wacht gezet bij de matrassen zodat die niet "kwijt"  zouden raken.
Jong en oud droeg water in emmers en grote pannen. Iedereen hielp mee. Van lokale bakker tot dominee.

Ik wilde net Rob gaan halen maar iemand had hem al niet taktisch gewaarschuwd. Onderweg kon ik hem al op de werkelijke hoogte brengen van wat er tot nu toe was gebeurd. Achteraf zegt hij dan ook dat het beter was dat hij er niet in het begin bij was want de Haitianen weten wat ze moeten doen.

Dossiers brandden in de al verbrande dossier kasten. Men probeerde de dossiers te redden maar het overgrote deel was al verbrand.
Toen het vuur geblust was met water uit de watertank achter de trekker toen begon men alle bedden weer terug te zetten.

Velen hielpen met schoonmaken terwijl dr Lourens en ik de kliniek deden en zelfs nog een operatie. Miss Jacqueline ging naar de stad Port de Paix om de foto's te versturen naar Nederland en om papier te kopen voor dossiers.

Het werk gaat door.


















8 oktober 2016

Een week later...

De orkaan Matthew kwam langs en veroorzaakte veel problemen met name in het zuiden van Haiti. De verkiezingen zijn weer uitgesteld.
Een positief gevolg van de orkaan is het feit dat er meer water in de bron is terechtgekomen dus op dit moment geen water tekort.
In ons gebied zijn met name dieren omgekomen door de grote regenval en het al ondervoed zijn, een slechte combinatie.
Love vierde haar 3e verjaardag op de dag na de orkaan.

2 oktober 2016

Spannende tijden

Het zijn spannende tijden. Er is een watertekort in Passe Catabois. Er komt een orkaan richting Haiti. En er zijn verkiezingen aankomende zondag.
Zolang het nog kan geniet ik van de pompoenensoep lokaal gekocht, was ik me met een bakje water in plaatst van douchen en heb ik eten en zakjes drinkwater ingeslagen voor het geval de orkaan chaos aanricht.





18 september 2016

school

Het schooljaar is weer begonnen. Van top tot teen.
In Haiti begint men nooit op de eerste dag. Schoorvoetend komen de leerlingen in de loop van de week om uiteindelijk de week erop echt van start te gaan. Als Nederlander kan ik daar moeilijk aan wennen.





20 augustus 2016

Ja meneer, we kunnen u opereren. U kunt kiezen tussen dinsdag, woensdag of donderdag. Dan kies ik voor vrijdag, zei de man.

30 juli 2016

Voeding

Vechten voor je eten zodat niemand het afpakt òf elke dag rustig je bord zelf leeg mogen eten. Dit is het resultaat na 3 maanden.



16 juli 2016

Heet heter heetst

Het is juli en in Haiti betekent dat een felle zon, weinig schaduw, veel water drinken, enorm veel zweten, de was snel droog hebben en veel stof. Toen een patient zijn riem open deed om zijn ziekte te laten zien, zelfs toen kwam er nog stof uit zijn riem.
Mijn dochters hebben weinig last van de hitte.  Maar de volwassenen.....



18 juni 2016

Gips eraf!

Na 6 moeilijke weken voor zowel Nana als ik, mocht het gips eraf. Geen wondjes of blauwe plekken meer op mijn benen. Gewoon onder de douche kunnen staan. Wat een bevrijding.




11 juni 2016

Een zuigeling van 12 dagen.

Tijdens het spreekuur zag ik deze baby. Een pusblaar op het hoofd. Veel te mager. Een luier gemaakt van een niet absorberende stof. Moeder was zoals de gewoonte is thuis gebleven.
De twee jonge vrouwen die meegekomen waren, kwamen met een onschuldige klacht. Niemand had in de gaten hoe slecht de baby was. Zelfs moeder niet, terwijl het haar 4e kind is.
Ik heb hen gevraagd terug te komen met moeder.
We wachten af.



14 mei 2016

Nana

Politiek gezien nog geen bijzonderheden maar in huiselijke sfeer wel. Nana en Love waren samen aan het spelen toen er een ijzeren deur op hen viel. Love grote bult op het hoofd. Nana gebroken onderbeen. Gelukkig geen pijn meer sinds ze gips heeft.

30 april 2016

Stilte voor de storm....

Het leven gaat gewoon door. Werk, markt, scholen, vervoer. Maar nog steeds geen verkiezingen en we houden allemaal een beetje onze adem in. Er is een tijdelijke president die als taak heeft om de verkiezingen te laten gebeuren. Niets gedaan....zeg ik voorzichtig, want de waarheid wordt niet altijd op prijs gesteld in Haiti.
Blij dat we op het platteland wonen waar het altijd rustiger is.
De twee jongste meisje genieten onverstoord.





.

2 april 2016

Vreemde situaties

Ik kom op zaal en doe de wondcontroles van de operaties. Eén van de patiënten is met zijn telefoon bezig. Ik vraag hem of hij een foto aan het maken was van mij? Nee hoor, zegt hij, ik maakte een foto van de patiënt. Ik heb toch even gekeken en warempel foto's van mij. Nou, nu niet meer dus.

Op het spreekuur komt een oudere vrouw met haar zoon. Zij is ziek, hij zit ernaast met wederom een telefoon in zijn handen. Terwijl ik zijn moeder onderzoek, zie ik vanuit  mijn ooghoeken dat hij de telefoon op zo'n manier vast heeft dat ik wéér in de picture ben. Ik schrijf het dossier van zijn moeder en zeg hem zonder aan te kijken: je maakt toch geen foto van mij? Hij voelt zich zo betrapt dat hij het toestel bijna laat vallen en weer snel in zijn broekzak terug stopt.

Ik loop een winkel binnen en net bij "de drempel" voel ik twee zachte handen mijn voeten aanraken. Vervolgens voel ik een kus bovenop mijn voetrug. Het blijkt een bedelaar te zijn. In mijn schrik zeg ik: ik hoop dat u gek bent want anders zou dit wel heel raar zijn. De hele winkel bulderde van het lachen.

26 maart 2016

Oogteam

12 intensieve dagen en meer dan 800 oog-consulten.
Mensen met oogproblemen kwamen van dichtbij en veraf.
Wat een werk, wat een werkteam en wat een resultaten.









11 maart 2016

Meisje Love

Ik zag haar op het spreekuur vorige week. Ziek, mager, door moeder verlaten toen ze een paar maanden was, door vader achtergelaten in handen van grootmoeder die zelf 10 kinderen heeft met tientalle kleinkinderen, nichtjes en neefjes in één huis.
Love, 2 jaar oud.
Ze liet me in mijn gedachten niet los. Dezelfde week op huisbezoek gegaan met mijn 4 dochters. Wat een armoede, ellende en gevecht om te overleven onderling. Elkaars eten afpakken, een gevecht dat Love gezien haar leeftijd nooit kan winnen.

Eén van de dochters zei het al.  "Mam, dit kan zo niet. Op die manier kan dit meisje hier niet blijven". Na een gesprek met vader aan de telefoon in de Dominicaanse Republiek mogen we Love helpen en verzorgen als we haar maar niet adopteren, zo zei vader.
Dus ze ging mee naar huis........





27 februari 2016

Een stier?

Er komt een moeder met een zoontje op het spreekuur.
Het jongetje lijkt 6 - 7 jaar oud, maar op zijn al bestaande dossier staat 15 jaar.
Tevens zie ik dat hij 3 jaar geleden door een stier is meegesleurd aan een touw.
Ik zeg: nou, dat was schrikken met die stier. Hij begrijpt me niet.
Ik vraag hoe hij heet, terwijl ik kijk naar moeder en haar aangeef niets te zeggen. Hij geeft me een hele andere voornaam. Ach zegt moeder, dat is zijn koosnaam.
Vertel eens over de stier, zeg ik. Ja, zegt moeder tegen haar zoontje, vertel maar wat je weet.
Tja, zegt hij, ik weet van niets.
Ik kijk moeder aan, zij kijkt mij aan. Vertel het nou maar, zeg ik, wat is de waarheid.
Moeder zegt: ik had geen geld voor een nieuw dossier, dus heb ik het dossier van zijn oudere broer gebruikt.
Achteraf hebben we samen enorm moeten lachen, want wat hield ze vol.
Gewoon zeggen de volgende keer en dan krijg je een gratis dossier!

13 februari 2016

Verkiezingen?

Eerst in December. Daarna in Januari. En nog steeds geen verkiezingen. Elke keer als het bijna zover is, ontstaan er rellen, wordt er brand gesticht, is er chaos in het land en .... worden de verkiezingen weer uitgesteld. Om die reden wordt er reklame gemaakt om te gaan stemmen.




16 januari 2016

Ouders

Mijn ouders zijn op bezoek. We genieten van een dagje in de stad. Koele wind op het balkon. Koude cola om te drinken. Wat wil je nog meer?



9 januari 2016

2016

Voor iedereen een gezond en gezegend 2016 gewenst!

De eerste werkweek was pittig. Zo'n 400 consulten en daarnaast nog de operatie's.
Maar het is nu weekend. Ik ben in de stad met Dr Petra en we laten ons verwennen in een Haitiaanse studio.